ἀνέντευκτος
ἀνέντευκτος, unsociable
ἀνέν-τευκτος, ον,
- unsociable, ἤθη Plu. Lib.educ. 2.10a.
- 2 inaccessible to persuasion or influence, δικαιοσύνη ib. Isid. 355a, etc.
1 no sociable plu. subst.
τὰ ἀνέντευκτα τῶν ἠθῶν
2 incorruptible
ἄδωρον ἅμα τὴν δικαιοσύνην καὶ ἀνέντευκτον
πάθεσιν καὶ ἤθεσιν ... ἀνεντεύκτοις καὶ ἀδεκάστοις
ἀν·έντευκτος, ος, ον, qu’on ne peut aborder, d’où :
1 insociable, hautain, fier, Plut. M. 10a ||
2 incorruptible, Plut. M. 355a.
Étym. ἀν-, ἐντυγχάνω.
ἀνέντευκτος, unzugänglich, dem man nicht beikommen kann (ἐντυγχάνω), Plut. educ.lib. 14 ; im guten Sinne, unbestechlich, Is. et Os. 10.