ἀνηβάω
ἀνηβάω, to grow young again
ἀνηβ-άω,
- grow young again, Hes. Op. 132 (prob.), A. Supp. 606 (Tyrwh. ἀνηβῆσαί με for ἂν ἡβήσαιμι), E. Ion 1465, Pl. Lg. 666b; δὶς ἀ. Thgn. 1009; πάλιν X. Cyr. 4.6.7; μόνος ὁ νοῦς παλαιούμενος ἀνηβᾷ Plu. Lib.educ. 2.5e.
- II grow up, attain to ἥβη, Call. Jov. 56.
1 recobrar la juventud, rejuvenecerse
γεραιᾷ φρενί
ἀνηβᾷ δ' Ἐρεχθεύς
ἀνηβῆσαι ἂν πάλιν δοκῶ μοι
μόνος ... ὁ νοῦς παλαιούμενος ἀνηβᾷ
οἴονται ... αὐτοὶ ἀνηβήσειν αὖθις ὥσπερ ὁ Πελίας ᾤετο
2 alcanzar la juventud
δίς
οὐράνιε Ζεῦ, ὀξὺ δ' ἀνήβησας
• fig.
ἰσχύς
ἐνθύμια
ἀν·ηβάω-ῶ :
1 (ἀνά, en haut) arriver à la jeunesse, grandir, Call. Jov. 55 ||
2 (ἀνά, de nouveau) rajeunir, redevenir vigoureux, Thgn. 1003 ; Xén. Cyr. 4, 6, 7 ; Eur. Ion 1465 ; Plat. Leg. 666b ; en parl. de l’intelligence, Plut. M. 5e.
Étym. ἀνά, ἡβάω.
ἀνηβάω, 1) wieder jung werden, sich wieder verjüngen, Theogn. 1003 ; Plat. Legg. II.666b ; Xen. Cyr. 4.6.7.
2) aufwachsen, zur ἥβη gelangen, Callim. H. Iov. 56.
2) aufwachsen, zur ἥβη gelangen, Callim. H. Iov. 56.
ἀνηβάω
- to grow young again, Theogn., Eur., etc.