ἀνθρωπολάτρης
ἀνθρωπολάτρης, manworshipper
ἀνθρωπο-λάτρης, ου, ὁ,
- man-worshipper, Νεστόριος ὁ ἀ. Cod.Just. 1.1.5.
1 que rinde culto a un hombre
2 que rinde culto de latría a un hombre
Νεστόριος ὁ ἀ.
ἀνθρωπο·λάτρης, ου (ὁ) adorateur d’un homme, particul. hérétique qui niait la divinité de Jésus-Christ, Naz. 3, 185, 467 Migne.
Étym. ἄ. λατρεύω.
ἀνθρωπολάτρης, ὁ, der Menschen göttlich verehrt, Sp.; K.S.