ἀνθρωποδαίμων
ἀνθρωποδαίμων, a man-god
ἀνθρωπο-δαίμων, ονος, ὁ, ἡ,
- man-god, i.e. deified man, E. Rh. 971; semi-devil, Procop. Arc. 12.
hombre-dios e.d. venerado como dios,
• ser humano diabólico Procop.Arc.12.14.
ἀνθρωπο·δαίμων, ονος (ὁ) homme devenu dieu, Eur. Rhes. 971.
ἀνθρωποδαίμων, ονος, ὁ, ein Mensch gewesener Gott, Eur. Rhes. 971. Bei Sp. böse Geister in Menschengestalt.
ἀνθρωποδαίμων
- a man-god, i. e. a deified man, Eur.