ἀνιγρός
ἀνιγρός, ά, όν,
- = ἀνιαρός I, Nic. Th. 8, Call. Iamb. 1.164 (prob.), Opp. H. 3.188; νοῦσος Call. Aet. 3.1.14 [Fr. 75.14 Pf.]; cf. ἀνιγρόν· ἀκάθαρτον, φαῦλον, κακόν, δυσῶδες, ἀσεβές, Hsch.; ἀ. ἀντίπαλοι AP 7.561 (Jul.Aegypt.); δαίμων IG 14.2123.
penoso, molesto, que causa daño
νοῦσος
ἀντίπαλοι
δαίμων
•
ἀνιγρόν· ἀκάθαρτον, φαῦλον, κακόν, δυσῶδες, ἀσεβές
•El sent. ἀχάθαρτος ha sugerido una relación c. νίζω, de *neigu̯- ‘lavar’; otros sent. favorecen la rel. c. lat. niger, gr. νεβρός q.u.
ἀνιγρός, ά, όν, épq. et poét. c. ἀνιαρός, Nic. Th. 8 ; Opp. H. 3, 188 ; Anth. 7, 561.
ἀνιγρός, = ἀνιαρός, sp.D., z.B. Iul. Aeg. 64 (VII.561); Opp.