ἀνίερος
ἀνίερος, unholy, unhallowed
ἀνῐερ-ος, ον,
- unholy, unhallowed, A. Ag. 220, 769, Supp. 757; ἀνίερος ἀθύτων πελάνων unhallowed because of the unoffered sacrifices, E. Hipp. 146 (all lyr. passages); of a child born out of wedlock, Pl. R. 461b.
- II receiving no victims, Ἄρης E. Fr. 992 (lyr.).
I
1 no santo, impío
θράσος
μένος
τύχη
ἀγών
ἐπιθυμία
ἀ. γενόμενοι
2 ilegítimo
καὶ ἀνίερον φήσομεν αὐτὸν παῖδα τῇ πόλει καθιστάναι
II que no recibe víctimas
Ἄρης
ἀνίερος ἀθύτων πελάνων
III adv. -ως sacrilegamente Dion.Ar.M.3.137A.
ἀν·ίερος, ος, ον [ῑ]
1 non consacré, Eschl. Ag. 220, 770 ; Eur. Hipp. 147 ; d’où impie, sacrilège, Eschl. Suppl. 757 ||
2 p. suite, illégitime, Plat. Rsp. 461b ||
➳ Gén. pl. contr. ἀνίρων, Eur. l. c.
Étym. ἀν- ἱερός.
ἀνίερος, unheilig, Aesch. Ag. 213, 746 ; δαίμων Suppl. 738 u. sonst ; τύχη, Unglück, B.A. 13 ; νόθος καὶ ἀν. παῖς Plat. Rep. V.461b, nicht durch heilige Gebräuche geweiht.
ἀνίερος
- Iunholy, unhallowed, Aesch.; ἀνίερος ἀθύτων πελάνων unhallowed because of unoffered sacrifices, Eur.
- IIunconsecrated, Plat.