ἀνοσιουργός
ἀνοσιουργός, acting impiously
ἀνοσιουργ-ός, όν,
- acting impiously, Pl. Ep. 352c, Arist. EN 1166b5, Ph. 2.313.
que actúa impíamente de pers., Pl.Ep.352c, Arist.EN 1166b5,
ὁ ἀνδροφόνος
τόλμη
ἀνοσιουργός, ός, όν, sacrilège, scélérat, Plat. Ep. 352c ; Arstt. Nic. 9, 4, 7, etc.
Étym. ἀνόσιος, ἔργον.
ἀνοσιουργός, gottlos handelnd, frevelhaft, Plat. epist. VIII.352e ; Sp.