ἄνοστος
ἄνοστος, unreturning, without return
ἄνοστ-ος, ον,
- unreturning, without return, πάντας ὄλεσαν καὶ ἔθηκαν ἀνόστους Od. 24.528; πάντες ἐγένοντο ἄ. Arist. Fr. 145: Sup., ἡβάσεις ἥβαν ἀνοστοτάταν never, never to return, AP 7.482.
- II = foreg. [ἀνόστιμος] ΙΙ, Thphr. CP 4.13.2 (Comp.).
I
1 de pers. que no regresa, desaparecido
πάντας ὄλεσαν καὶ ἔθηκαν ἀνόστους
ἄ. εἴην
que no regreseπάντες ἐγένοντο ἄνοστοι
ἡβάσεις ἥβαν ... ἀνοστοτάταν
2 que no tiene regreso, del que no se regresa
τύχη
II
1 de cosas que rinde poco
γένοιτο αὐτῷ ... τὰ νόστιμα ἄνοστα
2 poco nutritivo
ὁ ὀρρός
• fig. dañino, nocivo Cyr.Al.M.68.960D.
1 ἄ·νοστος, ος, ον, qui ne revient pas, Od. 24, 528 ; Eur. I.T. 751 ; Arstt. fr. 140 ||
Sup. -ότατος, Anth. 7, 482.
Étym. ἀ, νόστος.
2 ἄν·οστος, ος, ον, sans saveur, sans goût, Th. C.P. 4, 13, 2 ; Plut. M. 915c ||
Cp. -ότερος, Th. l. c.
Étym. ἀν-, ὄζω.
ἄνοστος, ohne Rückkehr, nicht zurückkehrend, Od. 24.528 ; Eur. I.T. 751 ; superl., ἀνοστοτάτη ἥβη, die gar nicht wiederkehrt, Ep.adesp. 646 (VII.482).
ἄνοστος
[ἀ-1 + νόστος.]
= ἀνόστιμος. Od. 24.528.
ἄνοστος
[ἀ-1 + νοῦσος.]
Afflicted by no disease: ἀσκηθέες καὶ ἄνουσοι Od. 14.255.
ἄνοστος : without return (cf. ἀνόστιμος), Od. 24.528†.
ἄνοστος
- unreturning, without return, Od.; Sup., ἥβη ἀνοστοτάτη never, never to return, Anth.