ἀνουτητί
ἀνουτητί, without wound
ἀνουτ-ητί [ῑ], Adv
- without inflicting a wound, οὐδʼ ἄρα οἵ τις ἀνουτητί γε παρέστη Il. 22.371.
- II without receiving a wound, Q.S. 3.445.
1 sin producir herida
οὐδ' ἄρα οἵ τις ἀνουτητί γε παρέστη
2 sin recibir herida
οὐκ ἄν ἀνουτητί γε τεοῦ φύγεν ἔγχεος ὁρμήν
ἀνουτητί [ῑ] adv. sans frapper (le cadavre d’Hector), Il. 22, 371.
ἀνουτητί, ohne Verwundung durch Hieb oder Stoß, s. ἀνούτατος ; Hom. Il. 22.371 οὐδʼ ἄρα οἵ τις ἀνουτητί γε παρέστη, ohne ihm einen Hieb oder Stoß zu versetzen. – Qu.Sm. 3.345.
ἀνουτητί
[as ἀνούτατος.]
Without inflicting a wound: οὐδέ οἵ τις ἀνουτητὶ παρέστη Il. 22.371.
ἀνουτητί : without inflicting a wound, Il. 22.371†. See οὐτάω.
ἀνουτητί
οὐτάω
- without wound, Il.