ἀντάρτης
ἀντ-άρτης· τύραννος, ἐπιβαίνων βασιλεῖ, Hsch.
rebelde
πείθων ὅτι οὐκ ἔστιν ἀντάρτης, ἀλλὰ βασιλεὺς οὐρανοῦ καὶ γῆς
•
ὁ ἄνω ἀ.
ἀντάρτης· τύραννος, ἀντιβαίνων βασιλεῖ
ἀντάρτης, ου (ὁ) rebelle, révolté, Chrys.
Étym. ἀνταίρω.