ἀνταρκέω
ἀνταρκέω, to hold out against
ἀνταρκέω,
- hold out against, τοῖς παροῦσιν Th. 7.15; πρός τι Plu. Cleom. 30.
- II abs., hold out, persist, Ar. Eq. 540, Isoc. 6.79, 19.26: c. part., τρέφουσα . . ἀντήρκεσεν D.C. 68.25.
1 c. dat. o πρός y ac. ser suficiente para hacer frente a
τοῖς παροῦσιν
πρὸς τοὺς οἰκείους ἀγῶνας
τοῖς διαβάλλουσιν ἡμᾶς
2 bastarse abs. de pers.
(ὅταν) ἀνταρκεῖν οἷοι τ' ὦσιν
• frec. c. part.
ἐγὼ τοιαύτην νόσον θεραπεύων ἀνταρκεῖν ἠδυνάμην
yo me basté para cuidar semejante enfermedadτρέφουσα ... ἀντήρκεσεν
ἀκμάζων ... τῇ ὠκύτητι ἀντήρκεσε
ἀντ·αρκέω-ῶ, être capable ou suffisant contre, d’où :
1 résister, tenir bon, Ar. Eq. 540 ; avec un suj. de chose, Eschn. 13, 31 ; τινι, Plat. Ep. 317c, à qqn ; τινι, Thc. 7, 15, à qqe ch. ; πρός τι, Plut. Cleom. 30, suffire contre, résister à (des fatigues, des combats) ||
2 persister, s’obstiner, Isocr. 132c, 389d ; avec un part. DC. 68, 25.
ἀνταρκέω, (ἀρκέω), ausreichen, gewachsen sein, οὐσία Aesch. 1.95 ; vgl. Ar. Eq. 538 ; τινί, widerstehen, Plat. Ep. III.317c ; πρὸς τοὺς ἀγῶνας Plut. Cleom.30.
ἀνταρκέω
- Ito hold out against, τινι Thuc.; πρός τι Plut.
- IIabsol. to hold out, persist, Ar.