ἀντίθεσις
ἀντίθεσις, opposition, resistance
- opposition, Pl. Sph. 257e, 258b; ἀντίθεσιν ἔχειν πρός τι correspond to . ., Arist. HA 503a25; resistance, AP 12.200 (Strat.).
- 2 in Logic, opposition of propositions, in pl., Arist. Int. 19b20, Top. 113b15, Metaph. 1054a23.
- b substitution of the contradictory, as ‘not-man’ for ‘man’, ἡ σὺν -θέσει ἀντιστροφή, conversion by negation, e.g. ‘man is an animal ∴ what is not an animal cannot be a man’, Anon. in SE 15.23, al.
- 3 Rhet., antithesis, Isoc. 12.2, Arist. Rh. 1410a22; in forensic oratory, counter-proposition, Hermog. Id. 1.4, al.
- 4 Gramm., change or transposition of a letter, Hdn.Gr. 2.945, Diom. 1.442K.
I
1 posición opuesta o enfrentada
ὁ μέγας ἡμῶν δάκτυλος πρὸς τὸ λοιπὸν τῆς χειρὸς ἀ. ἔχει
2 rechazo
ἐκ χερός
II fil.
1 oposición de contrarios, antítesis
καθάπερ ἀντίθεσίν τινα ποιοῦσιν τῆς ἀορίστου δυάδος καὶ τοῦ ἑνός
ὄντος δὴ πρὸς ὂν ἀντίθεσις
oposición de un ser a un ser (es lo no bello)ἀντικειμένων ἀ.
τὰ καλὰ τῇ τῶν αἰσχρῶν ἀ.
ἀ. τοῦ σκοτεινοῦ πρὸς τὸ λαμπρόν
τὰ δέκα κέρατα ... αἱ δέκα ἀ. τῆς δεκαλόγου
2 oposición, antítesis de conceptos pero expresada en lóg., en plu. tipos de oposición Arist.Metaph.1054a23
• de proposiciones, Arist.Int.19b20, Top.151b35,
ὁ τρόπος τῆς ἀντιθέσεως ὁ αὐτός
ἀντίφασίς ἐστιν ἀντίθεσις ἧς οὐκ ἔστιν μεταξύ
la contradicción es un tipo de oposición que carece de intermedioκατὰ τὴν σὺν <ἀντιθέσει> ἀντιστροφήν
la conversión por antítesis
III ret.
1 contraposición, contraste de significado, antítesis
παρισώσεων καὶ τῶν ἄλλων ἰδεῶν
τὰς Γοργίου τοῦ Λεοντίνου παρισώσεις καὶ τὰς ἀντιθέσεις ὀνομάτων
ἀ. ἄτεχνοι καὶ ἔντεχνοι
2 contradicción, objeción, argumento contrario
τῆς ψευδωνύμου γνώσεως
IV gram.
1 transposición, metátesis
2 métr. oposición o diferencia de dos pies Mart.Cap.9.980.
- 1opposition, resistance, Plat., Anth.
- 2antithesis, Isocr.