ἀντιθετέον
ἀντιθετέον, one must oppose
ἀντι-θετέον,
- one must oppose, πρός τι ὅτι . . Arist. Pol. 1286b2.
hay que oponer
πρὸς τοῦτ' ἀ. ... ὅτι
ἀντιθετέον, vb. d’ἀντιτίθημι, Arstt. Pol. 3, 15, 10.