ἀντιθετικός
ἀντιθετικός, setting in opposition, contrasting
ἀντι-θετικός, ή, όν,
- setting in opposition, contrasting, ἀ. δύναμις φαινομένων τε καὶ νοουμένων S.E. P. 1.8; antithetical, Eust. 1325.19; ἀντιθετικά, τά, D. 21 Arg.ii9; ἀ. στάσις Hermog. Stat. 4, al.
- II contrasted, correspondent, of poems in which a number of κῶλα are repeated in reversed order, Heph. Poëm. 4.6.
I
1 que opone
ἔστι δὲ ἡ σκεπτικὴ δύναμις ἀ. φαινομένων τε καὶ νοουμένων
la capacidad de examen (o escepticismo) opone las apariencias a los juicios
2 ret. antitético
στάσις
• subst. τὰ ἀ. las antítesis D.21.argumen.2.9.
II que se corresponde en sentido inverso
III adv. -ῶς en antítesis Alex.Aphr.in Top.580.1, Gr.Nyss.Eun.3.10.18.
ἀντιθετικός, ή, όν :
1 qui fait opposition ou contraste, Sext. P. 1, 8 ||
2 t. de rhét. ou de gramm. antithétique, Eust. 1325, 19 ||
3 t. de métr. qui se correspond, en parl. du premier vers de l’antistrophe correspondant au dernier de la strophe, et vice versa, Héph. Poem. 4, 6.
Étym. ἀντίθετος.