ἀντίφωνος
ἀντίφωνος, sounding in answer, responsive to
- sounding in answer, concordant, as in the octave, ὀξύτητα βαρύτητι σύμφωνον καὶ ἀ. Pl. Lg. 812d: abs., ἁρμονίαι Ph. 2.485.
- 2 responsive to, c. gen., στεναγμάτων E. Supp. 800 (lyr.).
- II discordant, contradictory, Plu. Isid. 2.361a, Corp.Herm. 16.1: c. gen., τῶν γενησομένων Plu. Def.orac. 2.412b.
- III as Subst., ἀντίφωνον, τό, concord in the octave, τὸ ἀ. σύμφωνόν ἐστι διὰ πασῶν Arist. Pr. 918b30, 921a8.
I del canto o la voz
1 que responde c. dat.
ὀξύτητα βαρύτητι ... σύμφωνον καὶ ἀντίφωνον παρεχομένους
al poner en consonancia y en responsión la altura con la gravedad (el citarista y su aprendiz al usar la lira)
• fig. c. gen.
ταῦτα ... ἀντίφωνα τῶν γενησομένων
• abs.
ἀντίφωνον ... ἁρμονίαν
2 subst. antifonía
διὰ τί ἥδιον τὸ ἀντίφωνον τοῦ συμφώνου
• τὸ ἀ. antífona canto litúrgico alternado, Pall.H.Laus.43.3, Socr.Sch.HE 8.8.1.
3 adv. c. gen. ἀντίφωνα haciendo eco
ἐμῶν στεναγμάτων
II fig. discordante, contradictorio c. dat.
οἷς
δαίμοσιν
τοῖς ἐμοῖς ... λόγοις
2) entsprechend, dagegen tönend, Eur. Suppl. 800 ; mit einem Instrumente begleitend ; τὸ ἀντίφωνον, der Accord in der Oktave, Arist. Probl. 19.39.
- sounding in answer, responsive to, c. gen., Eur.