ἀντεστραμμένως
ἀντεστραμμένως, Adv. pf. part. Pass. of ἀντιστρέφω (q. v.).
1 en sentido inverso o contrario, inversamente
(τὸ ἄπειρον) ἐν γὰρ τῷ πεπερασμένῳ κατὰ πρόσθεν γίγνεται ἀ.
• del orden de palabras, A.D.Synt.73.2, 214.4,
ἔχει αὑτοῖς μὲν παραπλησίως, τούτοις δ' ἀ.
κάμπτειν ἢ ἐπὶ τὸ κοῖλον ... ἢ ἐπὶ τοὐναντίον ... ἢ ἀ.
2 lóg. de forma opuesta
ἀκολουθεῖ μὲν ἀντιφατικῶς, ἀ. δέ
ἀντεστραμμένως, adv. en sens inverse ou contraire, contrairement, Arstt. Phys. 3, 6, 7, etc.
Étym. part. pf. pass. d’ἀντιστρέφω.
ἀντεστραμμένως, (perf. von ἀντιστρέφω), entgegen-, umgekehrt, Arist. part. an. 4.9, Polit. 4.14.