Ἀντέρως
1 mit., divinidad que personifica el amor dado en correspondencia, Paus.1.30.1, 6.23.5, Ael.NA 14.28, Them.Or.24.305a, Sud.
• plu. IG 12(5).917.6 (Tenos I a.C.).
2 gramático alejandrino en Roma, en tiempo del emperador Claudio, Sud.
3 tít. de una comedia de Anaxándrides, Ath.654b.
Ἀντ·έρως, ωτος (ὁ) Antérôs, dieu vengeur de l’amour (dédaigné) Paus. 1, 30, 1 ; ou au contr. ennemi de l’amour, Paus. 6, 23, 5.
Ἀντέρως, ωτος, ὁ, m. Minnedank,
1) Bruder des Eros, Ael. v.h. 14.29, Paus. 1.30.1, 6.23.35, Themist. or. 24, p.305, Suid.
2) Alexandriner, Grammatiker zu Kaiser Claudius Zeit in Rom, Suid., Eudoc.
1) Bruder des Eros, Ael. v.h. 14.29, Paus. 1.30.1, 6.23.35, Themist. or. 24, p.305, Suid.
2) Alexandriner, Grammatiker zu Kaiser Claudius Zeit in Rom, Suid., Eudoc.