ἀντημοιβός
ἀντημοιβός, corresponding
ἀντημοιβός, όν, Ep. for ἀνταμοιβός,
- corresponding, Call. Del. 52.
1 que corresponde, que conviene
οὔνομα
2 subst. τὰ ἀ. represalias, PMasp.151.251 (VI d.C.).
ἀντ·ημοιβός, ός, όν, qui rémunère, Call. Del. 52.
Étym. ion. c. *ἀνταμοιβός, de ἀντί, ἀμοιβός.
ἀντημοιβός, ion. für ἀνταμοιβός, Call. Del. 52, vergeltend, Conj. für ἀντίμοιβος.