ἀντιπαρωνυμέω
oponerse en cuanto al nombre
τὸ ὅλον ἀντιπαρωνυμεῖσθαι τῇ μονάδι
ἀπεδείξαμεν τὸ ἥμισυ τῷ δύο ἀντιπαρωνυμεῖν δυνάμει
ἀντι·παρωνυμέω-ῶ [ῠ] Jambl. Nicom. ar. 23a, d’ord. ἀντιπαρωνυμέομαι-οῦμαι, Nicom. Theol. 77, prendre une dénomination opposée, t. d’arithm.
Étym. ἀντιπαρώνυμος.