ἀντιφερίζω
ἀντιφερίζω, to set oneself against, measure oneself with
ἀντιφερίζω,
- set oneself against, measure oneself with, οὔ τις σοίγε . . δύνατʼ ἀντιφερίζειν Il. 21.357; κακὸν ἐσλῷ Hes. Th. 609; ὅτι μοι μένος ἀντιφερίζεις Il. 21.488; σὺ Θεμιστοκλεῖ ἀντιφερίζεις; Ar. Eq. 813, cf. 818; ἀ. πὰρ σοφόν Pi. P. 9.50.
ser comparable o equivalente c. dat.
οὔ τις σοί γε ... δύνατ' ἀντιφερίζειν
κακὸν ἐσθλῷ ἀντιφερίζει
el mal es tanto como el bienσὺ Θεμιστοκλεῖ ἀντιφερίζεις;
¿tú eres tan grande como Temístocles?
• c. dat. y ac. de rel.
μοι μένος ἀντιφερίζεις
• c. prep.
πρὸς κρείσσονας ἀντιφερίζειν
competir con los más fuertesπὰρ σοφόν
ἀντιφερίζω, se mesurer ou se comparer avec : τινί, Il. 21, 357 ; Ar. Eq. 813 ; παρά τινα, Pd. P. 9, 52 ; πρός τινα, Hés. Th. 609, avec qqn ; τι, Il. 21, 488, en qqe ch. ||
➳ Inf. ao. poét. -φερίξαι, Pd. l. c.
Étym. ἀντιφέρω.
ἀντιφερίζω, = ἀντιφέρεσθαι, ἐξισοῦσθαι, sich Einem gegenüberstellen, sich ihm gleich dünken ; Hom. Il. 21.357 οὔ τις σοί γε θεῶν δύνατʼ ἀντιφερίζειν ; 21.488 ὅτι μοι μένος ἀντιφερίζεις, eben so 411, wo die v.l. ἰσοφαρίζεις ; – Ar. Eq. 810, 815 ; παρά τινα Pind. P. 9.52 ; wettkämpfen Hes. O. 208 ; πρός τινα Th. 609.
ἀντιφερίζω
[ἀντιφέρω.]
To set oneself against, rival.
With dat.: σοί Il. 21.357, ὅτι μοι μένος ἀντιφερίζεις (in the matter of might) 488.
ἀντῐφερίζω
- 1set oneself against, match oneself “εἰ δὲ χρὴ καὶ πὰρ σοφὸν ἀντιφερίξαι, ἐρέω” P. 9.50
ἀντιφερίζω : match oneself against, vie with, τινί, Il. 21.357, 488. (Il.)
ἀντιφερίζω
ἀντιφέρω
- to set oneself against, measure oneself with, τινί Il., Ar.; παρά τινα Pind.