ἀνώμοτος
ἀνώμοτος, unsworn, not bound by oath
ἀνώμο-τος, ον, (ὄμνυμι)
- unsworn, not bound by oath, ἡ γλῶσσʼ ὀμώμοχʼ, ἡ δὲ φρὴν ἀ. E. Hipp. 612; ἀ. μάρτυρες Antipho 5.12, cf. D. 21.86; θεῶν ἀνώμοτος E. Med. 737. Adv. -τως Aristid. Or. 28(49).94.
- II not sworn to, εἰρήνη D. 19.204.
I
1 de pers. que no ha jurado, CID 1.9B.32 (IV a.C.),
ὁ φεύγων
ἡ γλῶσσ' ὀμώμοχ', ἡ δὲ φρὴν ἀνώμοτος
θεῶν ἀνώμοτος
μάρτυρες
διαιτηταί
σύ
2 no jurado, no consagrado con juramento
εἰρήνη
ὅρκος
II adv. -ως sin jurar Aristid.Or.28.94.
ἀν·ώμοτος, ος, ον :
1 qui n’a pas juré, Eur. Hipp. 612 ; Plat. Leg. 948d ; Dém. 542, 14 ; Arstt. Rhet. 3, 15, 8, etc. ||
2 non consacré par un serment, Dém. 404 fin.
Étym. ἀν-, ὄμνυμι.
1. die niet gezworen heeft, niet door een eed gebonden:
2. niet met een eed bekrachtigd:
ἀνώμοτος, (ὄμνυμι), der nicht geschworen hat, ἡ γλῶσσʼ ὀμώμοχʼ, ἡ δὲ φρᾷν ἀνώμοτος Eur. Hipp. 612 ; Plat. Legg. XII.948d ; durch keinen Eid gebunden, unvereidigt, μάρτυρες, δικασταί, Antiph. 5.12 ; – εἰρήνη Dem. 19.204, nicht beschworen.
ἀνώμοτος
ὄμνυμι
- Iunsworn, not bound by oath, Eur.; θεῶν ἀνώμοτος without swearing by the gods, Eur.
- IInot sworn to, εἰρήνη Dem.