ἀνώροφος
ἀνώροφος, unroofed, uncovered
ἀνώροφος, ον, (ὄροφος)
- unroofed, uncovered, Lyc. 350, D.C. 37.17.
que no tiene tejado
στέγη
νεώς
ἀν·ώροφος, ος, ον, sans toit, Lyc. 350.
Étym. ἀν-, ὄροφος.
ἀνώροφος, (ὀροφή), στέγη, ohne Dach, Lycophr. 350.