ἀπελέκητος
ἀπελέκητος, unhewn, unwrought
ἀπελέκητος, ον,
- unhewn, unwrought, LXX 3 Ki. 6.1, al.: metaph., φωνή Crantor ap. D.L. 4.27.
1 no labrado, no trabajado
λίθος
ξύλα
• fig.
φωνή
2 subst. τὸ ἀ. sillar
τρεῖς στίχους ἀπελεκήτων
ἀ·πελέκητος, ος, ον :
1 non dégrossi avec la hache, Th. H.P. 3, 8, 7 ; Spt. 3 Reg. 6, 2 ; 3, 10, 12 ||
2 fig. rude, grossier, Crant. (DL. 4, 27).
Étym. ἀ, πελεκάω.
ἀπελέκητος, unbehauen, roh, φωνή DL. 4.27.