ἀπλατής
ἀπλατής, without breadth
ἀπλᾰτής, ές,
- without breadth, γραμμή Arist. APr. 49b36; μῆκος ἀ., opp. πλάτος ἔχον, Id. Top. 143b14: metaph., Gal. 7.410; ἀ. ὑγίεια without latitude, i.e. variation, Id. 6.28. Adv. -τῶς Iamb. in Nic. p.56 P.
I
1 sin anchura o superficie
οἱ τὴν γραμμὴν ὁριζόμενοι μῆκος ἀπλατὲς εἶναι
•
μῆκος ἀ. op. πλάτος ἔχον
2 fig. que no es vario, múltiple, ambiguo
ὑγιείαν ... ἀπλατῆ τε καὶ μίαν
II adv. -ῶς sin latitud
ἀ. ἐπὶ μόνον τὸ μῆκος πρόεισιν
ἀ·πλατής, ής, ές [ᾰτ] sans largeur, Arstt. An. pr. 1, 41, 4, etc. ; Plut. M. 390d ; Luc. Herm. 74, etc.
Étym. ἀ, πλάτος.
ἀπλατής, ές (πλάτος), ohne Breite, Euclid. Luc. Hermot. 74 Arat. 467.