ἄπλαγκτος
ἄπλαγκτος [λᾰ], ον,
- = ἀπλανής, Nonn. D. 4.313.
no errante
βοῦς
ἄ·πλαγκτος, ος, ον, non errant, Nonn. D. 4, 313.
Étym. ἀ, πλάζω.
ἄπλαγκτος, nicht umhergetrieben, Nonn. D. 4.318.
no errante
βοῦς