ἄπλαστος
ἄπλαστος, not moulded
- not capable of being moulded, Arist. Mete. 385a15.
- 2 not moulded: hence, natural, unaffected, φρόνημα, εὔνοια, προθυμία, ἦθος, etc., Plu. Aem. 37, Vit.Philonid. p.10 C., Them. Or. 4.56d, etc.; of persons, LXX Ge. 25.27, Ceb. 20. Adv. -τως naturally, without disguise, γελᾶν Pl. Ep. 319b codd.; αὐλεῖν Thphr. HP 4.11.4; λέγειν D.H. Rh. 10.11; ἀποκρίνεσθαι Ael. VH 9.27.
- 3 not feigned: hence, true, opp. mythical, Plu. Aud.poet. 2.16c, Adul. 62c.
- 4 not fully shapen, unformed, Ph. 2.317.
- II v.l. for ἄπλᾱτος (q.v.).
I
1 informe de seres monstruosos:
• no formado
τὸ ἀμβλωθέν
2 fig. no fingido, natural, auténtico de abstr.
φρόνημα
σεμνότης
εὔνοια
• de pers.
ἄνθρωπος
• no falso, real op. ‘mítico’, Plu.2.16b, 62c.
II no maleable, no plástico
op. πλαστός
III adv. -ως sin afectación, naturalmente, sin fingir
γελᾶν
αὐλεῖν
λέγειν
ἀ. φυόμενον
ἀποκρίνεσθαι
• Adv. ἀπλάστως καὶ ἀσχηματίστως λέγειν Dion.Hal. rhet. 10.11.
2) = ἄπλατος, unnahbar, Hes. Th. 151, vgl. O. 147 ; Muetzell de E.M. Theog. p. 56 erklärt es auch hier = unförmlich. Auch bei Soph. frg. wird es ἀξύμβλητον erklärt.
- not moulded, i. e. in its natural state, natural, unaffected, Plut.