ἀρειάω
ἀρειάω, threaten
ἀρειάω [ᾰρ], (ἀρειά)
- = ἀπειλέω, Hippon. 65. (Cf. ἄρος· βλάβος ἀκούσιον, Hsch., Skt. irasyá̄ ‘malevolence’.)
amenazar
καὶ νῦν ἀρειᾷς σύκινόν με ποιῆσαι
y ahora amenazas con hacerme de madera de higuera
ἀρειάω-ῶ [ᾰρ] (seul. prés.) menacer, Hippon. fr. 65.
Étym. *ἀρειά.