ἀρειμανής
ἀρειμανής, full of warlike frenzy
ἀρει-μᾰνής [ᾰρ], ές, (μαίνομαι)
- full of warlike frenzy, Simyl. ap. Plu. Rom. 17; Ἀριμασποί D.P. 31; Οὖννοι AP 9.210.
- II Ἀρειμανής· ὁ Ἀΐδης, παρὰ Πέρσαις, Hsch.; cf.sq. II.
aguerrido, belicoso, feroz de pers.
Ἀριμασποί
Οὖννοι
μαχηταί
ἀρειμανέων γένος Ἰνδῶν
ἔθνος
γυναῖκες
• de Ptolomeo, Pamprepius 3.197
• de dioses o elementos divinizados
Διόνυσος
Σιμόεντος Ἀρειμανὲς ... ὕδωρ
ἀρειμανέων ἀπὸ χειρῶν
θάρσος
ἀρει·μανής, ής, ές [ᾰᾰ] passionné pour Arès, c. à d. belliqueux, Simyl. (Plut. Rom. 17) ; DP. 31 ; Anth. 9, 210.
Étym. Ἄρης, μαίνομαι.
ἀρειμανής, ές, in kriegerischer Wut, tapfer, χεῖρες p. bei Plut. Rom. 17 ; Dion.Per. 31, öfter ; vgl. Ep.adesp. 590 (IX.210).
ἀρειμανής
μαίνομαι
- full of warlike frenzy, Anth.