ἀρειμάνιος
ἀρειμάνιος, full of warlike frenzy
ἀρει-μάνιος [μᾰ], ον,
- = foreg., θρασύτης Ph. 1.375; δυνάστης Plu. Fort.Rom. 2.321f, cf. Amat. 758f; κριός D.L. 6.61; φῦλα J. BJ 2.16.4.
- II Ἀρειμάνιος, ὁ, as pr. n., = Avest. angrō mainyuš, a name given by the Magi to the Spirit of Evil, opp. Oromasdes ( = Ahuramazda), Arist. Fr. 6, Plu. Isid. 2.369e, Dam. Pr. 125 bis.
guerrero, belicoso de pers.
δυνάστης
φῦλα ... Λουσιτανῶν καὶ Καντάβρων
τοῖς ἀρειμανίοις πεσοῦσιν
a los que caen en el frenesí del combate
• fig.
κριὸς ἀ.
carnero belicoso
• de abstr.
θρασύτης
ἀρειμάνιος, ος, ον [ᾰᾰ] c. le préc. Plut. M. 321e ; DL. 6, 61, etc.
ἀρειμάνιος, in kriegerischer Wut, tapfer, κριός Diog.L. 6.61 ; μανία Plut. Amator. 16.22 ; δυνάστης fort. Rom. 9.