ἀριστευτικός
ἀριστευτικός, of, belonging to valiant deeds
ἀριστ-ευτικός, ή, όν,
- of, belonging to valiant deeds, Max.Tyr. 29.1, Plu. Fort.Rom. 2.319b.
relativo a hechos heroicos
Τύχη
ἀριστευτικός, ή, όν [ᾰ] habitué à l’emporter sur les autres, à se distinguer par de hauts faits, Plut. M. 319b.
Étym. ἀριστεύω.
ἀριστευτικός, sich auszeichnend, wacker, tapfer, Sp.