ἀρνήσιμος
ἀρνήσιμος, to be denied
ἀρν-ήσιμος, ον,
- to be denied, τούτων δʼ οὐδέν ἐστʼ ἀ. S. Ph. 74.
que se puede desmentir
ἐμοὶ δὲ τούτων οὐδέν ἐστ' ἀρνήσιμον
ἀρνήσιμος, ος, ον, qu’on peut nier, Soph. Ph. 74.
Étym. ἀρνέομαι.
ἀρνήσιμος, ον, zu leugnen, Soph. Phil. 74.
ἀρνήσιμος
ἀρνέομαι
- to be denied, Soph.