ἀρνητικός
ἀρνητικός, denying, negative
ἀρν-ητικός, ή, όν,
- denying, negative, μόριον ἀξιώματος Chrysipp.Stoic. 2.66, cf. Alex.Aphr. in Metaph. 333.26; φαντασίαι Numen. ap. Eus. PE 14.8; ἐπίρρημα Eust. 211.37. Adv. -κῶς Porph. in Cat. 136.27, Simp. in Ph. 812.17, Sch. Ar. Ra. 1455.
1 negativo del adv., Alex.Aphr.in Metaph.333.26, Eust.211.37
• como parte de un axioma op. ἀποφατικόν y στερητικόν Chrysipp.Stoic.2.66
• op. θετικός:
ἀρνητικὰς φαντασίας
2 adv. -ῶς negativamente Sch.Ar.Ra.1455, Porph.in Cat.136.27, Simp.in Ph.812.17.
ἀρνητικός, ή, όν, négatif, t. de gr. DL. 7, 70.
Étym. ἀρνέομαι.
ἀρνητικός, verneinend, bes. Gramm. negativ.