ἄρνησις
ἄρνησις, denial
- denial, τούτου δʼ οὔτις ἄ. πέλει A. Eu. 588; τῶνδʼ ἄ. οὐκ ἔνεστί μοι S. El. 527, cf. OT 578: foll. by τὸ μή c. inf., D. 19.163.
- II Gramm., negation, D.T. 642.3, Lesb.Gramm. 26; δύο ἀ. μίαν συγκατάθεσιν ποιοῦσι two negatives make an affirmative, Sch. S. OT 1053.
1 negación c. ‘ser’ y sinónimos
ἔκτεινα, τούτου δ' οὔτις ἄ. πέλει
he matado y no voy a negarloἄ. οὐκ ἔνεστιν ὧν ἀνιστορεῖς
me es imposible negar lo que preguntasτῶνδ' ἄ. οὐκ ἔνεστί μοι
no lo niegoοὐδ' ἄ. ἐστιν αὐτοῖς τὸ μὴ ταῦθ' ὑπὲρ Φιλίππου πράττειν
no pueden negar que actúan a favor de Filipoτὴν ἄρνησιν οὐδαμῶς ἐμαυτῷ προσήκουσαν εἶναι
que en modo alguno me conviene negarοὐκ ἦν ἄ.
no lo negabaλυπράν γε τὴν ἄρνησιν
negarlo es cruel
2 jur. rechazo, impugnación
μὴ ἦμεν μήτε hάρνησιν μήτε παλινδικίαν
no haya impugnación ni un nuevo proceso
• recusación, descargo
τὴν ἄρνησιν γράψαντα
ἐς γραμματεῖον τὴν ἄρνησιν αὐτοῦ ἐσέγραψεν
3 en cont. crist. rechazo, repudio
βάπτισμα ... ἄ. ὂν ἀθεΐας
• apostasía
ἄ. τῆς εἰς τὸν Χριστὸν πίστεως
ἵνα διὰ τῆς ... κολάσεως εἰς ἄρνησιν αὐτοὺς τρέψῃ
• renuncia, abnegación
ἄ. ... ἐστὶν ἑαυτοῦ ἡ παντελὴς τῶν παρελθόντων λήθη
4 gram. negación
τὰ (sc. ἐπιρρήματα) ἀρνήσεως
δύο ἀρνήσεις μίαν συγκατάθεσιν ποιοῦσι
dos negaciones afirman
• op. ἀπαγόρευσις:
ἡ ἀπαγόρευσις μὴ ἀντὶ ἀρνήσεως τῆς οὔ
5 mentira Aq.Os.4.2.
- denial, Aesch., Soph.; foll. by τὸ μή c. inf., Dem.