ἀρτιμαθής
ἀρτιμαθής, having just learnt
ἀρτι-μᾰθής, ές,
- having just learnt, κακῶν E. Hec. 687; λογικῆς θεωρίας Gal. 11.466: abs., beginner, Sor. 1.4, cf. Longus 3.20.
1 recién aprendido
νόμος
σελίδες
2 de pers. principiante A.D.Synt.29.4, cf. Longus 3.20, Sor.5.6
• c. gen.
λογικῆς θεωρίας
• poco instruido Didym.Gen.246.5.
ἀρτι·μαθής, ής, ές [ῐᾰ] qui vient d’apprendre, gén. Eur. Hec. 687 ; abs. Lgs 3, 20.
Étym. ἄ. μανθάνω.
ἀρτιμαθής, ές, der eben erst gelernt, erfahren hat, κακῶν Eur. Hec. 686 ; Longin.
ἀρτιμαθής
μαθεῖν
- having just learnt a thing, c. gen., Eur.