ἀσέληνος
ἀσέληνος, moonless
ἀσέληνος, ον,
- moonless, νύξ Th. 3.22, cf. Plb. 7.16.3, App. BC 5.114.
sin luna
νύξ
τόποι
ἀ·σέληνος, ος, ον, sans lune, Thc. 3, 22 ; Pol. 7, 16.
Étym. ἀ, σελήνη.
ἀσέληνος, νύξ, mondlos, finster, Anacr. 31.12 : Thuc. 3.22 ; Pol. 7.16.3 ; Plut.
ἀσέληνος
σελήνη
- moonless, νύξ Thuc.