Logeion | ἀσπίς

ἀσπίς, ίδος, ἡ,

shield, εὔκυκλος Il. 14.428, al.; κυκλοτερής Hdt. 1.194; ἀσπίδος κύκλος A. Th. 489; ὀμφαλόεσσα Il. 4.448, al.; opp. Thracian πέλτη and Persian γέρρον, X. An. 2.1.6, Mem. 3.9.2; ἀσπίδα ῥῖψαι, ἀποβαλεῖν, Anacr. 28, Ar. V. 19, cf. Hdt. 5.95: to estimate a victory, ἀσπίδας ἔλαβον ὡς διακοσίας X. HG 1.2.3: metaph., οὗτος γὰρ ἡμῖν ἀ. οὐ μικρὰ θράσους A. Ag. 1437; τὴν ἀ. ἀποβέβληκεν τοῦ βίου Nicostr.Com. 29, cf. Lib. Or. 62.47.
- - 2 collective, body of men-at-arms, ὀκτακισχιλίη ἀ. Hdt. 5.30, cf. E. Ph. 78, X. An. 1.7.10.
  - 3 military phrases, ἐπʼ ἀσπίδας πέντε καὶ εἴκοσι τάξασθαι to be drawn up twenty-five deep or in file, Th. 4.93; στρατιὰν τεταγμένην οὐκ ἐπʼ ὀλίγων ἀσπίδων Id. 7.79; ἵστασθαι ἐπὶ τρεῖς ἀσπίδας Ar. Fr. 66; ἐπὶ μιᾶς ἀσπίδος in single line, Isoc. 6.99; ἐπʼ ἀσπίδα, παρʼ ἀσπίδα (opp. ἐπὶ δόρυ), on the left, towards or to the left, because the shield was on the left arm, X. Cyr. 7.5.6, An. 4.3.26; παρʼ ἀσπίδος A. Th. 624; ἐξ ἀσπίδος Plb. 11.23.5; but παρʼ ἀσπίδα, literally, beside the shield, Il. 16.400; παρʼ ἀ. στῆναι stand in battle, E. Med. 250, Ph. 1001; παρʼ ἀ. βεβηκέναι ib. 1073; ἐκπονεῖν Id. Or. 653, cf. Hel. 734; ἐς ἀσπίδʼ ἥξειν Id. Ph. 1326; ἀσπίδας συγκλείειν (cf. συγκλείω) ; ἀσπίδα τίθεσθαι serve in the ranks, Pl. Lg. 756a; but θέσθαι τὰς ἀ. pile shields, X. HG 2.4.12; ἐπειδὰν ἀ. ψοφῇ when the shields ring, i.e. when two bodies of men meet in a charge, Id. An. 4.3.29; ἀσπίδα ἀναδέξαι, ἆραι, as a signal, Hdt. 6.115, X. HG 2.1.27.
  - 4 of a round, flat bowl, Aristopho 14.
  - 5 boss on a door, IG 4.1484.79 (Epid.).
- II asp, Egyptian cobra, Coluber haié, Hdt. 4.191, Men. 702, Nic. Th. 158, Ph. 2.570, Ael. NA 10.31; a play on signff. I and II, Ar. V. 23.
- - 2 ornament in this form, OGI 90.43 (Rosetta).

I

1 escudo εὖ δ' ἀσπίδα θέσθω que (cada uno) prepare el escudo, Il.2.382;

a) del tipo micénico que cubría el cuerpo ἀμφιβρότη ... ἀ. Il.11.32, στρεφθεὶς γὰρ μετόπισθεν ἐν ἀσπίδος ἄντυγι πάλτο, τὴν αὐτὸς φορέεσκε ποδηνεκέ' ... Il.15.645, ἀ. ὀμφαλοέσση Il.6.118, cf. 4.448, c. el adj. εὔκυκλος parece referirse al mismo tipo de escudo Il.5.453, 797, 12.426, 13.715, 14.428;

b) pequeño y redondo como el de época posterior (cf. c) ὑπὸ κρασὶν δ' ἔχον ἀσπίδας con los escudos bajo las cabezas, Il.10.152, αἴνυτ' ἀπὸ στήθεσφι παναίολον ἀσπίδα τ' ὤμων Il.11.374;

c) después de Homero escudo redondo de los hoplitas, a veces con referencia explícita, op. a πέλτη X.Mem.3.9.2, προδούσης με τῆς ἀσπίδος traicionándome el escudo Plu.2.190b

• gener. μεσσηγὺς κόρυθός τε καὶ ἀσπίδος Hes.Sc.417, θαέομαι σαφὲς δράκοντα ποικίλον αἰθᾶς Ἀλκμᾶν' ἐπ' ἀσπίδος νωμῶντα Pi.P.8.46, κόιλαι ἄσπιδες Alc.l.c., cf. Tyrt.1.50, Mimn.12A, (πλοῖα) ἀσπίδος τρόπον κυκλοτερέα ποιήσαντες haciendo barcas de forma redonda como un escudo Hdt.1.194, ἀσπίδος κύκλον A.Th.489, ὡς μάλιστα τῇ τοῦ ἐν δεξιᾷ παρατεταγμένου ἀσπίδι lo más próximo posible al escudo del situado a la derecha Th.5.71, ὅσ' ἀ. ἔγχος θ' ἥδε σοι παμπησία E.Io 1305;

d) de diversos tipos de escudo αἱ ἀσπίδες αἱ ξυλίναι αἱ Αἰγυπτίαι X.An.2.1.6, cf. Aen.Tact.29.11, 12, 37.6, ἀ. χαλκή LXX 1Re.17.6, Nonn.D.28.5, αἱ χρυσαῖ καὶ χαλκαῖ ἀσπίδες LXX 1Ma.6.39, ἀ. πετρήεσσα Nonn.D.45.196, ἡ πέλτη ἀ. ἐστιν ἴτυν οὐκ ἔχουσα Arist.Fr.498;

e) escudo como ofrenda τὰς ἀσπίδας Διότιμος ἔδωκε D.18.114, cf. 45.85, IG 1³.354.82, 357.73 (ambas V a.C.), ἐπίσημον οὖν τὴν ἀσπίδ' εἰς τὴν τοῦ Διὸς στοὰν ἀνήθηκαν Men.Fr.459.1

• escudo n. de una competición IG 14.746.18 (I/II d.C.), 739.10 (III d.C.), IG 2².3169.12 (III d.C.);

f) en frases hechas: ἀσπίδα ῥίψας arrojando el escudo e.d. dándose a la fuga Anacr.85, ἧν (ἀσπίδα) ... κάλλιπον Archil.12, ἀσπίδα ... ἀποβαλεῖν Ar.V.17, τὰς ἀσπίδας ἀποβαλεῖν Isoc.Ep.2.6

• op. οἱ τὴν ἀσπίδα τιθέμενοι los que llevan el escudo e.d. los que sirven como soldados Pl.Lg.756a, pero θέσθαι ... τὰς ἀσπίδας dejar los escudos en el suelo para hacer un alto X.HG 2.4.12

• ἐπειδὰν ... ἀ. ψοφῇ cuando el escudo resuene e.d. cuando se produzca el combate cuerpo a cuerpo X.An.4.3.29

• para calcular el material de guerra capturado en una victoria ἀσπίδας ἔλαβον ὡς διακοσίας X.HG 1.2.3;

g) en sg. c. prep. significando por la parte del escudo e.d. por la izquierda Πρόνοον πρῶτον βάλε δουρὶ φαεινῷ στέρνον γυμνωθέντα παρ' ἀσπίδα hirió con la refulgente lanza primero a Prónoo que dejaba al descubierto el pecho por la parte del escudo, Il.16.400, παρ' ἀσπίδος A.Th.624, παρ' ἀσπίδα X.An.4.3.26, ἐπ' ἀσπίδα X.Cyr.7.5.6, ἐξ ἀσπίδος Plb.11.23.5;

h) c. prep. y un numeral en fondo ἐπ' ἀσπίδας δὲ πέντε μὲν καὶ εἴκοσι Θηβαῖοι ἐτάξαντο los tebanos se colocaron de veinticinco escudos en fondo Th.4.93, ἵστασθαι ... ἐπὶ τρεῖς ἀσπίδας Ar.Fr.72, ἐπὶ μιᾶς ἀσπίδος en hilera, en fila india Isoc.6.99, τὴν πεζῆν στρατιὰν παρατεταγμένην οὐκ ἐπ' ὀλίγων ἀσπίδων la infantería formada no en pocas filas Th.7.79;

i) παρ' ἀσπίδα junto al escudo e.d. en el combate παρ' ἀσπίδα στῆναι resistir, aguantar en el combate E.Med.250, στάντες παρ' ἀσπίδα E.Ph.1001, παρ' ἀσπίδα βέβηκας E.Ph.1073, παρ' ἀσπίδ' ἐκπονῶν E.Or.653, E.Hel.734

• ἐς ἀσπίδ' ἥξειν ir al combate E.Ph.1326;

j) como señal ἀναδέξαι ἀσπίδα Hdt.6.115, ἆραι ἀσπίδα X.HG 2.1.27, Ἄρης ... ἀσπίδα τύψεν ἀκωκῇ δούρατος Call.Del.136.

2 sg. colectivo cuerpo de ejército ὀκτακισχιλίη ἀ. Hdt.5.30, πολλὴν ἀθροίσας ἀσπίδ' Ἀργείων E.Ph.78

• cuerpo de ejército de hoplitas op. πελτασταί: ἀ. μυρία καὶ τετρακοσία X.An.1.7.10.

II fig. protección, cobijo οὗτος γὰρ ἡμῖν ἀ. οὐ σμικρὰ θράσους A.A.1437, ἀσπίδ' ἀποβέβληκεν οὗτος τοῦ βίου ref. a la παρρησία Nicostr.Com.30, Ἡλιωδόρου τὴν ἀσπίδα προσλαβεῖν ref. a un orador, Lib.Or.62.47, λήμψεται ἀσπίδα ἀκαταμάχητον ὁσιότητα tomará como escudo invencible la santidad LXX Sap.5.19.

III

1 cierto recipiente εὐκύκλωτος ἀ. Aristopho 13.2.

2 saliente o picaporte de una puerta IG 4.1484.79 (Epidauro).

IV zool.

1 áspid de Egipto o de Cleopatra, Coluber haié Hdt.4.191, Nic.Th.158, Ph.2.570, Ael.NA 10.31, D.C.51.11.2

• en juego de palabras con I 2 Ar.V.23.

2 gener. áspid, serpiente venenosa, víbora ἀσπίδων ὑπὸ τὰ χείλη LXX Ps.13.3, ὁ οἶνος ... θυμὸς ἀσπίδων ἀνίατος LXX De.32.33, ᾠὰ ἀσπίδων ἔρρηξαν LXX Is.59.5.

3 el zoofito Pennatula Rubra Arist.HA 532^b22.

V adorno en forma de áspid, OGI 90.43 (Roseta II a.C.).
•Etim. dud.; quizá rel. c. σπιδέος y σπίδιος q.u. deriv. de *ἀν-σπις, o c. Ϝασ-σπιδ- de Ϝασ- ‘piel’, pero no hay huellas de Ϝ. Tb. se ha rel. c. aaa. aspa ‘álamo’. Lo más prob. es que sea un prést.

ἀσπίς, ίδος (ἡ) [ῐδ]

I bouclier en génér., aussi bien le petit bouclier rond, Il. 3, 347 ; 5, 797, etc. ; Hdt. 1, 194 ; Eschl. Sept. 489, que le grand bouclier ovale (ὅπλον) Il. 2, 389 ; 15, 646, etc. ; Xén. An. 2, 1, 6 ; Mem. 3, 9, 2 ; — p. suite :

1 troupe armée de boucliers, Hdt. 5, 30 ; Eur. Ph. 78, μυρία ἀσπίς, Xén. An. 1, 7, 10, 10 000 boucliers, c. à d. 10 000 hommes armés de boucliers ||

2 t. de tact. pour désigner soit les rangs de soldats : ἐπ’ ἀσπίδας πέντε καὶ εἴκοσι τάττεσθαι, Thc. 4, 93, ou ἐπ’ ἀσπίδων, Thc. 7, 79, être rangé sur vingt-cinq rangs ; ἐπὶ μιᾶς ἀσπίδος, Isocr. 136, sur un seul rang ; soit certains mouvements militaires : παρ’ ἀσπίδα καθίστασθαι, Xén. An. 4, 3, 26, se placer du côté du bouclier, c. à d. à gauche ; ἐπ’ ἀσπίδα, Xén. Cyr. 7, 5, 6, par le flanc gauche ; ἐξ ἀσπίδος, Pol. 11, 23, de gauche à droite ||

3 p. ext. combat : εἰς ἀσπίδα ἥκειν, Criti. (Ath. 432f) être au poste de combat ||

4 abri, protection, Eschl. Ag. 1437 ||

II p. anal.

1 vase rond pour boire, Aristophon (Ath. 472 c) ||

2 aspic, serpent venimeux (Coluber haie L.) Hdt. 4, 191 ; Arstt. H.A. 4, 7, 14 ; Plut. El. etc.

Étym. R. indo-europ. *h₂esp-, p.-ê. couper ; cf. lat. asper ; litt. « coupé » particul. « peau, cuir » d’où « bouclier ».

ἀσπίς -ίδος, ἡ
1. schild: ἀσπίδας εὐκύκλους ronde schilden Il. 5.453; overdr.: ἀ. θράσους een schild van zelfvertrouwen Aeschl. Ag. 1437; milit.: οἱ τὴν ἀσπίδα τιθέμενοι de hoplieten Plat. Lg. 756a; παρ’ ἀσπίδα στῆναι naast het schild staan (d.w.z. als hopliet deelnemen aan de strijd) Eur. Med. 250; παρ’ ἀσπίδα παράγειν langs de linkerkant laten opmarcheren Xen. An. 4.3.26; μεταβάλλεσθαι ἐπ’ ἀσπίδα naar de linkerkant zwenken Xen. Cyr. 7.5.6; ἐπ’ ἀσπίδας ... πέντε ... καὶ εἴκοσι Θηβαῖοι ἐτάξαντο de Thebanen stonden vijfentwintig schilden (d.w.z. rijen) diep opgesteld Thuc. 4.93.4; collect. hoplietenmacht, leger: ὀκτακισχιλίη ἀσπίς een leger van achtduizend man Hdt. 5.30.4.
2. adder, Egyptische cobra.

ἀσπίς, ίδος, ἡ,
1) der Schild ; oft bei Hom.; aus Lagen von Rindsleder, ταυρείην Il. 13.160, βοείας 5.453, βῶν ἀζαλέην 7.238 ; bedeckt mit Metall, χαλκείην 12.294, φαεινὴν 5.437 ; rund, εὐκύκλους 5.453, πάντοσʼ ἐΐσην 17.7 ; mannslang, ἀμφιβρότην 11.32, ποδηνεκέα 15.646, τερμιόεσσα 16.803 ; mit Buckeln, oder einem Buckel in der Mitte, ὀμφαλόεσσαι 4.448 ; überhaupt mannigfach verziert, πολυδαίδαλον 11.32 ; an einem Riemen getragen ; s. Il. 3.347, 5.796, 6.117, 11.32, 12.294, 13.192, 405, 803, 14.371, 377, 18.478 sqq. 19.373, 20.268, 274. Vgl. Lehrs Aristarch. p. 194. Die ἀσπίς ist ein Hauptstück in der Rüstung Schwerbewaffneter ; daher bezeichnet das Wort auch ein Heer von Schwerbewaffneten, πολλὴ ἀσπίς Eur. Phoen. 78 ; ὀκτακισχιλίη ἀσπίς, 8000 Schildträger, Her. 5.30 ; μυρία ἀσπίς Xen. An. 1.7.10, wo ihnen die Peltasten entgegengesetzt sind ; vgl. Hell. 6.5.19 ; ἐπʼ ἀσπίδας πέντε καὶ εἴκοσι τάττεσθαι, die Schwerbewaffneten 25 Mann hoch aufstellen, Thuc. 4.93 ; vgl. ἐπʼ ἀσπίδων τετάχθαι. Da der Schild mit der Linken gehalten wird, heißt, bes. beim Kommando, ἐξ ἀσπίδος von der Linken, Pol. 10.23.5 u. öfter ; ἐπʼ ἀσπίδα u. παρʼ ἀσπίδα, zur Linken, z.B. παράγειν, links aufmarschieren, Xen. An. 4.3.26 ; Pol. 6.40.12, 11.23.2 ; παρʼ ἀσπίδος, von der Linken, Aesch. Spt. 606. Uebertr.
a) Schutz, Aesch. Ag. 1412.
b) Treffen, Gefecht, Eur. εἰς ἀσπίδʼ ἥξειν Phoen. 1336 u. sonst bei Tragg.
2) die Aspis, eine giftige Schlange, Opp. C. 3.433 ; Men. monost. 261.
3) ein rundes Trinkgefäß, Aristophon. Ath. XI.472c.

ἀσπίς

-ίδος, ἡ.

A shield Il. 2.382, Il. 3.347, Il. 4.448, Il. 5.437, Il. 13.131, etc.: Od. 1.256, Od. 19.32, Od. 22.25.

ἀσπῐς

1shield “θαέομαι σαφὲς δράκοντα ποικίλον αἰθᾶς Ἀλκμᾶνʼ ἐπʼ ἀσπίδος νωμῶντα” P. 8.46

Number of occurrences in NT: 1
Strong 785

ἀσπίς, -ίδος, ἡ, [in LXX for פֶּתֶן, etc.;]

an asp: Ro 3:13.†

áspid

rel. con seres indefinidos ὄψῃ ... ἐρχομένας ... ζʹ παρθένους ἐν βυσσίνοις, ἀσπίδων πρόσωπα ἐχούσας
verás marchar siete doncellas con ropajes de lino, con rostros de áspides P IV 663

en una figurilla τῇ δὲ ἀριστερᾷ χειρὶ αὐτοῦ (τοῦ ἀνδριάντος) ὅλῃ ἀσπίς τις περιειλίχθω
que un áspid esté enroscado completamente a la mano izquierda de la figurilla P IV 2116

en un hechizo καταδεσμεύω σε ... τῷ ἰῷ τῆς ἀσπίδος
te ato al veneno del áspid SM 38 2

ἀσπίς , ίδος: shield. —(1) the larger, oval shield, termed ἀμφιβρότη, ποδηνεκής. It is more than 2 ft. broad, 4 1/2 ft. high, and weighed about 40 lbs. (For Agamemnonʼs shield, see Il. 11.32-40). The large shield was held over the left shoulder, sustained by the τελαμών and by the πόρπαξ, or ring on the inside.— (2) the smaller, circular shield, πάντοσʼ ἐίση (see cut), with only two handles, or with one central handle for the arm and several for the hand (see cut No. 12). It was of about half the size and weight of the larger ἀσπίς, cf. the description of Sarpēdonʼs shield, Il. 12.294ff. The shield consisted generally of from 4 to 7 layers of ox-hide (ῥῑνοί, Il. 13.804); these were covered by a plate of metal, and the whole was firmly united by rivets, which projected on the outer, convex side. The head of the central rivet, larger than the rest, was the ὀμφαλός or boss, and was usually fashioned into the form of a head. Instead of the plate above mentioned, concentric metal rings (δινωτής, εὔκυκλος) were sometimes substituted. The rim was called ἄντυξ, and the convex surface of the shield bore some device analogous to an heraldic coat of arms, Il. 5.182, Il. 11.36, cf. Il. 5.739. The shield of Achilles (Il. 18.478-608), in describing which the poet naturally did not choose to confine himself to realities, does not correspond exactly to either of the two ἀσπίδες described above.

ἀσπίς

- Ia round shield, Lat. clipeus, of bullʼs hide, overlaid with metal plates, with a boss (ὀμφαλός) in the middle, and fringed with tassels (θύσανοι): different from the oblong shield (ὅπλον, Lat. scutum) used by the ὁπλῖται.
- - 2in Prose, used for a body of soldiers, ὀκτακισχιλίη ἀσπίς, men-at-arms, Hdt.
  - 3military phrases: ἐπʼ ἀσπίδας πέντε καὶ εἴκοσι τάξασθαι to be drawn up 25 deep, Thuc.; so, ἐπʼ ἀσπίδων ὀλίγων τετάχθαι Thuc.; ἐπʼ ἀσπίδα, παρʼ ἀσπίδα (opp. to ἐπὶ δόρυ) on the left, towards or to the left, because the shield was on the left arm, Xen.; παρʼ ἀσπ. στῆναι to stand in battle-array, Eur.
- IIan asp, an Egyptian snake, Hdt.

ἀσπίς

Saved

Recent