Logeion | ἄσπονδος

ἄσπονδ-ος, ον,

without σπονδή or drink-offering: hence,
- I of a god, to whom no drink-offering is poured, ἄ. θεός, i.e. death, E. Alc. 424.
- II without a regular truce (ratified by σπονδαί), ἀνοκωχή Th. 5.32; of persons, without making a truce, ἄ. ἀπιέναι Id. 3.111, cf. 113; ἀσπόνδους τοὺς νεκροὺς ἀνελέσθαι take up their dead without leave asked, Id. 2.22; τὸ εὐπρεπὲς ἄσπονδον the specious plea of neutrality, Id. 1.37.
- - 2 admitting of no truce, implacable, ἄσπονδόν τʼ Ἄρη (ἀράν codd.) A. Ag. 1235 (Pors.); πόλεμος D. 18.262, Plb. 1.65.6, etc.; ἔχθρα Plu. Per. 30; ἀσπόνδοισι νόμοισιν ἔχθραν συμβάλλειν E. El. 905 (lyr.); of persons, implacable, 2 Ep.Ti. 3.3. Adv. -δως, ἔχειν Ph. Fr. 24H.

I

1 al que no se hacen libaciones ἄ. θεός e.d. la muerte, E.Alc.424.

2 que no comporta libaciones θύεα Nonn.D.7.66, θυσίαι Eus.DE 8.2.402d.

II

1 que no ha hecho un convenio de pers. ἀπίεναι ἀσπόνδους Th.3.111, ξυνεξῆσαν ἄσπονδοι Th.3.113

• no incluido en un convenio ἀνείλοντο ... αὐτοὺς (νεκροὺς) ... ἀσπόνδους Th.2.22

• no ratificado por un convenio ἀνοκωχή Th.5.32, διοκωχή D.C.47.27.2, τὸ εὐπρεπὲς ἄσπονδον el especioso convenio Th.1.37.

2 que no admite tregua, implacable ἄσπονδόν τ' Ἄρη A.A.1235, ἀσπόνδοισι γὰρ νόμοισιν ἔχθραν τῷδε συμβεβλήκαμεν E.El.905, πόλεμος D.18.262, Plb.1.65.6, Hld.5.32.2, Plu.2.1095f, τύχη Hld.8.9.8, ἔχθρα Plu.Per.30, ἀπειλή Nonn.D.20.310

• de pers. irreconciliable, implacable 2Ep.Ti.3.3, Pall.V.Chrys.9p.57, Hsch., θυμός Ach.Tat.6.19.4

• τὸ ἄσπονδον intratabilidad ἐνετίθει ... τῇ παιδιᾷ τῆς γνώμης τὸ ἄσπονδον Ach.Tat.2.20.2.

III adv. -ως implacablemente ἀ. ἔχειν Ph.Fr.24.

ἄ·σπονδος, ος, ον :

1 sans libations : ἀνοκωχὴ ἄ. Thc. 5, 32, suspension d’armes, qui n’est pas une véritable trêve (laquelle était toujours sanctionnée par des libations) ; ἀσπόνδους τοὺς νεκροὺς ἀνελέσθαι, Thc. 2, 22, enlever ses morts sans avoir demandé de trêve ; τὸ ἄσπονδον, Thc. 1, 37, neutralité, litt. absence de traité ou de convention ||

2 qui n’admet pas de trêve, implacable, Eschl. Ag. 1235 ; Dém. 314, 16 ; Pol. 1, 65 ; etc.

Étym. ἀ, σπονδή.

ἄ-σπονδος -ον [σπονδή]
1. zonder plengoffer: παιᾶνα ... ἄσπονδον een hymne zonder plengoffer Eur. Alc. 424; zonder verdrag: ἀνοκωχὴ ἀ. wapenstilstand zonder verdrag Thuc. 5.32.7; ἀνείλοντο ... αὐτοὺς αὐθημερὸν ἀσπόνδους ze verzamelden hen (de lijken) nog dezelfde dag zonder verdrag Thuc. 2.22.2; subst.: τοῦτο τὸ εὐπρεπὲς ἄσπονδον die mooie onpartijdigheid van hen Thuc. 1.37.4.
2. die geen verdragen sluit; onverzoenlijk, onverbiddelijk.

ἄσπονδος, (σπονδή), ohne Opferspende, dah. ohne Bündnis od. Vertrag u. Waffenstillstand, Thuc. 3.111, 113, Ggstz ὑπόσπονδος, u. öfter ; τὸ ἄσπ., Neutralität, 1.37 ; ἄρης Aesch. Ag. 1208 ; θεός Eur. Alc. 426, u. oft, bes. πόλεμος ἄσπ. καὶ ἀκήρυκτος, unversöhnlich, wo von keinem Waffenstillstand die Rede ist, z.B. Dem. 18.232 ; Pol. 1.65.6 u. A.; ἔχθρα Plut. Pericl. 30.

Number of occurrences in NT: 1
Strong 786

* ἄσπονδος, -ον (< σπονδή, a libation);

1. without truce (Thuc.).

2. admitting of no truce, implacable (Dem., al.): II Ti 3:3.†

ἄσπονδος σπονδή

- Iwithout drink-offering, of a god, to whom no drink-offering is poured, ἄσπ. θεός i. e. death, Eur.
- IIwithout a regular truce (which was ratified by σπονδαί), Thuc.; ἀσπόνδους τοὺς νεκροὺς ἀνελέσθαι to take up their dead without leave asked, Thuc.; τὸ ἄσπονδον a keeping out of treaty or covenant with others, neutrality, Thuc.
- - 2admitting of no truce, implacable, deadly, Lat. internecinus, of war, Aesch., Dem.

Menu

Word wheel

ἄσπονδος

Saved

Recent