ἀσπαλιεύς
ἀσπαλιεύς, angler
ἀσπᾰλι-εύς, έως, ὁ, = sq., Nic. Th. 704, Opp. H. 3.29, al.
pescador gener.
ὅταν ... χελύνην ... ἐρύσωσιν ἐπὶ ξερὸν ἀσπαλιῆες
κατάγουσι δίκτυον ἀσπαλιῆες
• de caña
τὸν ἀσπαλιέα σπάσαι τὸν κάλαμον
•Quizá deriv. de *ἄσπαλος c. un final que recuerda a ἁλιεύς, rel. lat. squalus, aisl. hvalr, aprus. kalis, pero hay dificultad en cuanto al sent.
ἀσπαλιεύς, έως (ὁ) [πᾰ] pêcheur, Nic. Opp. ||
➳ Formes ion. : acc. sg. -ῆα, Opp. H. 4, 46 ; nom. pl. -ῆες, Nic. Th. 704 ; Opp. H. 2, 661 ; C. 1, 74.
Étym. ἄσπαλος.
ἀσπαλιεύς, ὁ, der Fischer, Nic. Ther. 704.