ἀσπάρακτος
ἀσπάρακτος, not causing laceration
ἀσπάρακτος [πᾰ], ον,
- not causing laceration, τάσις Heliod. (?) ap. Orib. 49.4.46.
que no desgarra
τάσις
ἀ·σπάρακτος, ος, ον [πᾰ] non tiraillé, non déchiré, Orib. 125, 8, 1.
Étym. ἀ, σπαράσσω.