ἀστάλακτος
ἀστάλακτος, not dripping
ἀστάλακτος [τᾰ], ον,
- not damp, ἀήρ Plu. Crass. 4.
1 no húmedo
ἀήρ
2
[ἀσθενὲς ἢ] νοτερόν
ἀ·στάλακτος, ος, ον [τᾰ] qui ne dégoutte pas, Plut. Crass. 4.
Étym. ἀ, σταλάζω.
ἀστάλακτος, ἀὴρ καὶ καθαρός Plut. Crass. 4, nicht regnend.
ἀστάλακτος
σταλάσσω
- not dripping, Plut.