ἀσταγής
ἀσταγής, not trickling
ἀστᾰγής, ές,
- not trickling, ἀ. κρύσταλλος hard-frozen ice, dub. l. in S. Fr. 149.4 (prob. εὐπαγῆ).
- II not merely trickling, i.e. gushing, in a stream, A.R. 3.805, Nic. Th. 307.
1 que fluye a borbotones
ὕδωρ
αἷμα
ἀστεγὲς δάκρυ
• neutr. como adv.
τὰ δ' ἔρρεεν ἀσταγές
y éstas (las lágrimas) fluían a borbotones
2 que cae a raudales
νιφετός
ἀ·σταγής, ής, ές [τᾰ] qui ne coule pas goutte à goutte, d’où :
1 qui ne fond pas, dur, Soph. fr. 162 ||
2 qui coule abondamment, A. Rh. 3, 804 ; Nic. Th. 307.
Étym. ἀ, στάζω.
ἀσταγής, ές, nicht tröpfelnd,
a) trocken, nicht zerstießend, κρύσταλλος Soph. frg. 162.
b) stark fließend, ἀσταγὲς ῥέω Ap.Rh. 3.805 ; Nic. Th. 307.
a) trocken, nicht zerstießend, κρύσταλλος Soph. frg. 162.
b) stark fließend, ἀσταγὲς ῥέω Ap.Rh. 3.805 ; Nic. Th. 307.