ἀσταλής
ἀσταλής, unarmed, unclad
ἀστᾰλής, ές, (στέλλομαι)
- unarmed, unclad, Call. Fr. 266.
μὴ περιβεβλημένος
ἀ·σταλής, ής, ές [τᾰ] non équipé, non vêtu, Call. fr. 266.
Étym. ἀ, R. indo-europ. *stel-, mettre en ordre, cf. στέλλω et στολή.
ἀσταλής, ές, nicht ausgerüstet, nicht angezogen, Callim. frg. 266.