ἄστακτος
ἄστακτος, not in drops, gushing
ἄστακτ-ος, ον,
- = ἀσταγής II, E. IT 1242 (lyr.), Orph. Fr. 47.
que fluye constantemente
ὕδατα
ἄ·στακτος, ος, ον, qui coule abondamment (litt. non goutte à goutte) Eur. I.T. 1242.
Étym. ἀ, στάζω.
ἄστακτος, nicht tröpfelnd, sondern reichlich fließend, ὕδωρ Eur. I.T. 1242.
ἄστακτος
στάζω
- not in drops, gushing, Eur.