ἀστρολόγος
ἀστρολόγος, astronomer
ἀστρο-λόγος, ὁ,
- astronomer, X. Mem. 4.2.10, Epigr. ap. D.L. 1.34.
- 2 later, astrologer, Epicur. Ep. 2 p.40 U., LXX Is. 47.13, SIG 771.2 (Delph., i B.C.), S.E. M. 5.2, etc.
1 astrónomo
ἀλλὰ μὴ ἀ., ἔφη, βούλει γενέσθαι;
ἀ. πάντων πρεσβύτατος
2 astrólogo
μὴ φοβούμενος τὰς ἀνδραποδώδεις ἀστρολόγων ταχνιτείας
ἀστρο·λόγος, ου (ὁ)
1 astronome, Xén. Mem. 4, 2, 10 ||
2 postér. astrologue, Epic. (DL. 10, 93) ; Spt.
Étym. ἄστρον, λέγω.
ἀστρολόγος, ὁ, der Sternkundige, Astronom, z.B. Xen. Mem. 4.2.10 ; erst bei Sp. Sterndeuter.