ἄστρον
ἄστρον, the stars
- the stars, Il. 8.555, Od. 12.312, A. Pr. 458, Ag. 4, etc.; τοῦ κατʼ ἄστρα Ζηνός, = τοῦ ἐν οὐρανῷ, S. Tr. 1106; ἄστρων εὐφρόνη, = εὐφρ. ἀστερόεσσα, Id. El. 19: sg., like ἀστήρ, freq. of Sirius (in full, σήριον ἄστρον prob. l. in Alcm. 23.63), Alc. 39, 40, X. Cyn. 4.6, Thphr. CP 6.10.9, al.; περὶ τὸ ἄ. in the dog-days, Hp. Epid. 7.7; poet. of the sun, Pi. O. 1.6, Pl. Def. 411b: seldom of any common star, Gal. 17(1).16, Sch. Arat. 11; of the fixed stars, Arist. Cael. 290a20; ἄστρα πλανητά, opp. ἀπλανῆ, Pl. Ti. 38c; opp. ἐνδεδεμένα, Arist. Mete. 346a2; opp. ἀστέρες, Herm. ap. Stob. 1.21.9; ἐπὶ τοῖς ἄστροις at the times of the stars’ rising or setting, Hp. Aër. 10, Arist. HA 568a18; ἄστροις σημαίνεσθαι, τεκμαίρεσθαι, guide oneself by the stars, Ael. NA 2.7, 7.48; ἄστροις τὸ λοιπὸν ἐκμετρούμενος χθόνα knowing its place only by the stars, S. OT 795: metaph., ἐχθροῖς ἄ. ὣς λάμψειν Id. El. 66.
- II of something brilliant, admirable, Ἀκροκόρινθον Ἑλλάδος ἄ. AP 7.297 (Polystr.), cf. 9.400 (Pall.), APl. 16.295; Σωκρατικῆς σοφίης ἄ. IG 3.770 a.
I
1 gener., en plu. los astros, las estrellas (incluidos los planetas)
ὡς δ' ὅτ' ἐν οὐρανῷ ἄστρα ... φαίνετ' ἀριπρεπέα
ἧμος ... μετὰ δ' ἄστρα βεβήκει
ἄστρα τε λαμπετόωντα
ἀντολαὶ ἄστρων
•
ἄστρων εὐφρόνη
noche estrellada
•
κατ' ἄστρα
bajo el cielo
•
ἐπὶ τοῖς ἄστροις
a las horas del orto y del ocaso de las estrellas
•
ἄστροις τὸ λοιπὸν ἐκμετρούμενος χθόνα
conociendo su posición en adelante por las estrellasτεκμαιρόμενος ἐκ τῶν ἄστρων
ἄστροις σημαίνησθαι
guiarse por las estrellas e.d. mantener apartado, rehuirἄστροις τεκμαίρεσθαι
• en comparaciones
ἐχθροῖς ἄστρον ὣς λάμψειν
(Orestes) que brillará como un astro ante mis enemigos
• en lat. y en plu. astra: posición excelsa en expresiones como in astra tollere, ferre, elevar al cielo e.d. poner por las nubes Cic.Att.41.4, Verg.Aen.9.641, Hor.Sat.2.7.29
• astr., de las estrellas fijas, Arist.Cael.290a25,
op. ἄ. ἐνδεδεμένα
ἄ. ... πλανητά op. ἀπλανῆ
ἀστέρες
•
περὶ τῶν ἄστρων
acerca de los astros e.d. de la astronomía
2 en sg. y esp. de Sirio
σήριον ἄ.
la estrella Sirioὁ κύων τὸ ἄστρον
la constelación del Canπερὶ τὸ ἄστρον
en la canícula
• poét. ref. al Sol
φαεννὸν ἄ.
ἄ. ὑπέρτατον
II fig. astro, luminaria de pers.
σωκρατικῆς σοφίης ἄ.
• de cosas
ἀκροκόρινθον Ἑλλάδος ἄ.
-ου, τό
[cf. ἀστήρ.]
A star. Always in pl. Il. 8.555, 559, Il. 10.252: Od. 12.312, Od. 14.483.
- 1star
- a of the sun. μηκέτʼ ἀελίου σκόπει ἄλλο θαλπνότερον ἐν ἁμέρᾳ φαεννὸν ἄστρον ἐρήμας διʼ αἰθέρος (cf. Σ, ἔδει γὰρ εἰπεῖν ἀστέρα) O. 1.6 ἀκτὶς ἀελίου ὦ μᾶτερ ὀμμάτων, ἄστρον ὑπέρτατον ἐν ἁμέρᾳ κλεπτόμενον (cf. Σ. Arat., Phaen., 11, λέγεται δὲ καὶ ὁ ἥλιος ἄστρον ἰδίως παρὰ Πινδάρῳ ἄστρον ὑπέρτατον) Pae. 9.2
- b pl., stars Ἀοσφόρος θαητὸς ὣς ἄστροις ἐν ἄλλοις I. 4.24 ἄστρα τε καὶ ποταμοὶ καὶ κύματα πόντου fr. 136.
- c met. τέρας, ἅν τε βροτοὶ Δᾶλον κικλῄσκοισιν, μάκαρες δʼ ἐν Ὀλύμπῳ τηλέφαντον κυανέας χθονὸς ἄστρον perhaps a play on the earlier name of Delos, Asteria, fr. 33c. 5. ὦ Διὸς Ἑλλανίου φαεννὸν ἄστρον Aigina Pae. 6.126
1
1.a
κατ' ὄμ[μα κατα]χυ[θ]ὲν τὸ ἄ., ἀθρήσεις, ὃν ἐκάλεσας ἄγγελον πεμφθέντα σοί
una vez desvanecida la estrella ante tus ojos, verás que te ha sido enviado el ángel al que invocaste
1.b
σὲ καλῶ, ... σὲ τὸν ἄνω μέσον τῶν ἄστρων Τυφῶνα δυνάστην
a ti te invoco, a ti, soberano Tifón, el que está arriba, en medio de las estrellas
ἐγὼ γάρ εἰμι ... ὁ τὰ ἄστρα κρύβων
pues yo soy el que oculta las estrellas
2
y te hablará sobre tu estrella, cómo es tu demon y tu horóscopo
- mostly in pl. the stars, Hom., Attic; in sg., mostly of Sirius, Xen., etc.; cf. ἀστήρ.
-
…. εἴπατε δʼ, ὡς τὰ πρῶτα θεοὶ καὶ γαῖα γένοντο καὶ ποταμοὶ καὶ πόντος ἀπείριτος, οἴδματι θυίων, ἄστρα τε λαμπετόωντα καὶ οὐρανὸς εὐρὺς ὕπερθεν · οἵ τʼ ἐκ τῶν ἐγένοντο θεοί, δωτῆρες ἐάων · ὥς τʼ ἄφενος…
Hesiod, Theogony
-
…Ζέφυρον Βορέην τʼ αἰψηροκέλευθον καὶ Νότον, ἐν φιλότητι θεὰ θεῷ εὐνηθεῖσα. τοὺς δὲ μέτʼ ἀστέρα τίκτεν Ἑωσφόρον Ἠριγένεια ἄστρα τε λαμπετόωντα, τά τʼ οὐρανὸς ἐστεφάνωται. Στὺξ δʼ ἔτεκʼ Ὠκεανοῦ θυγάτηρ Πάλλαντι μιγεῖσα Ζῆλον καὶ Νίκην καλλίσφυρον ἐν…
Hesiod, Theogony
-
…ὑπέρφρον σῆμʼ ἐπʼ ἀσπίδος τόδε, φλέγονθʼ ὑπʼ ἄστροις οὐρανὸν τετυγμένον · λαμπρὰ δὲ πανσέληνος ἐν μέσῳ σάκει, πρέσβιστον ἄστρων, νυκτὸς ὀφθαλμός, πρέπει. τοιαῦτʼ ἀλύων ταῖς ὑπερκόμποις σαγαῖς βοᾷ παρʼ ὄχθαις ποταμίαις, μάχης ἐρῶν, ἵππος…
Aeschylus, Seven Against Thebes
-
…ἀγρίων ἀνέμων · χθόνα δʼ ἐκ πυθμένων αὐταῖς ῥίζαις πνεῦμα κραδαίνοι, κῦμα δὲ πόντου τραχεῖ ῥοθίῳ συγχώσειεν τῶν οὐρανίων ἄστρων διόδους · εἴς τε κελαινὸν Τάρταρον ἄρδην ῥίψειε δέμας τοὐμὸν ἀνάγκης στερραῖς δίναις · πάντως ἐμέ γʼ οὐ θανατώσει .…
Aeschylus, Prometheus Bound
-
…· εἶθʼ, ὅταν δόμους ἔλθωσιν αὖθις, ἐκτετίμηνται πλέον · ὣς κἄμʼ ἐπαυχῶ τῆσδε τῆς φήμης ἄπο δεδορκότʼ ἐχθροῖς ἄστρον ὣς λάμψειν ἔτι. ἀλλʼ, ὦ πατρῴα γῆ θεοί τʼ ἐγχώριοι, δέξασθέ μʼ εὐτυχοῦντα ταῖσδε ταῖς ὁδοῖς ,…
Sophocles, Electra
-
…ἔξοχα πλούτου · εἰ δʼ ἄεθλα γαρύεν ἔλδεαι, φίλον ἦτορ, μηκέθʼ ἁλίου σκόπει ἄλλο θαλπνότερον ἐν ἁμέρᾳ φαεννὸν ἄστρον ἐρήμας διʼ αἰθέρος, μηδʼ Ὀλυμπίας ἀγῶνα φέρτερον αὐδάσομεν · ὅθεν ὁ πολύφατος ὕμνος ἀμφιβάλλεται σοφῶν μητίεσσι, κελαδεῖν Κρόνου…
Pindar, Odes
-
…ἔχεται πάνδαμος πόλις ἐπὶ νόσου, μολεῖν καθαρσίῳ ποδὶ Παρνασίαν ὑπὲρ κλιτὺν ἢ στονόεντα πορθμόν. ἰὼ πῦρ πνειόντων χοράγʼ ἄστρων, νυχίων φθεγμάτων ἐπίσκοπε, παῖ Διὸς γένεθλον, προφάνηθʼ ὦναξ, σαῖς ἅμα περιπόλοις Θυίαισιν, αἵ σε μαινόμεναι…
Sophocles, Antigone
-
…γλαφυρῆς ἐκ νηὸς ἑλοῦσα · κλαιόντεσσι δὲ τοῖσιν ἐπήλυθε νήδυμος ὕπνος. ἦμος δὲ τρίχα νυκτὸς ἔην, μετὰ δʼ ἄστρα βεβήκει, ὦρσεν ἔπι ζαῆν ἄνεμον νεφεληγερέτα Ζεὺς λαίλαπι θεσπεσίῃ, σὺν δὲ νεφέεσσι κάλυψε γαῖαν ὁμοῦ καὶ πόντον ·…
Homer, Odyssey
-
…οὔτʼ ἀνθεμώδους ἦρος οὔτε καρπίμου θέρους βέβαιον, ἀλλʼ ἄτερ γνώμης τὸ πᾶν ἔπρασσον, ἔστε δή σφιν ἀντολὰς ἐγὼ ἄστρων ἔδειξα τάς τε δυσκρίτους δύσεις. καὶ μὴν ἀριθμόν, ἔξοχον σοφισμάτων, ἐξηῦρον αὐτοῖς, γραμμάτων τε συνθέσεις ,…
Aeschylus, Prometheus Bound
-
…ἔμπης, ἀλλʼ ἑπόμην σάκος οἶον ἔχων καὶ ζῶμα φαεινόν. ἀλλʼ ὅτε δὴ τρίχα νυκτὸς ἔην, μετὰ δʼ ἄστρα βεβήκει, καὶ τότʼ ἐγὼν Ὀδυσῆα προσηύδων ἐγγὺς ἐόντα ἀγκῶνι νύξας · ὁ δʼ ἄρʼ ἐμμαπέως ὑπάκουσε · διογενὲς Λαερτιάδη…
Homer, Odyssey