Logeion | ἀστρόθετος

ἀστρό-θετος, ον,

astronómico μαθεῖν ἀστροθέτους κανόνας AP 7.683 (Pall.).

ἀστρό·θετος, ος, ον, qui concerne la position respective des astres, d’où simpl. astronomique, Anth. 7, 683.

Étym. ἄ, τίθημι.

ἀστρόθετος, κανόνες, zum Ordnen der Sterne gehörig, Pallad. ep. 62 (VII.683).

ἀστρόθετος

Menu