ἀστροθύτης
ἀστροθύτης, star-worshipper
ἀστρο-θύτης [ῠ], ου, ὁ,
- star-worshipper, D.L. Prooem. 8, Sch. Pl. Alc. 1.122a.
el que sacrifica o venera a los astros
φησι τὸν Ζωροάστρην ἀστροθύτην εἶναι
ἀστρο·θύτης, ου (ὁ) [ῠ] qui sacrifie aux astres, adorateur des astres, DL. Proœm. 8.
Étym. ἄ. θύω.
ἀστροθύτης, ὁ, Sternanbeter, Diog.L. proœm. 8.