ἀστρονομικός
ἀστρονομικός, skilled in astronomy, pertaining to astronomy
ἀστρονομ-ικός, ή, όν,
- skilled in astronomy, Pl. R. 530a, etc.; ἀστρονομικώτατον ἡμῶν Id. Ti. 27a; τὰ -κά Thphr. Sign. 1: Comp. -ώτερος Str. 1.2.24. Adv. -κῶς Poll. 4.16.
- II of questions, pertaining to astronomy, Pl. Prt. 315c.
- III name of ninth sign of ἀποτελεσματογραφία, Paul.Al. M. 4.
I
1 relativo a la astronomía
περὶ φύσεώς τε καὶ τῶν μετεώρων ἀστρονομικὰ ἄττα διερωτᾶν
2 versado en la astronomía
ἀστρονομικὸν ... ὄντα οὐκ οἴει ταὐτὸν πείσεσθαι
• subst. en plu.
τὰ ἀστρονομικά
la astronomía
• neutr. sg. compar. como adv.
ἀστρονομικώτερον νομίσας
dando una explicación demasiado astronómica
II subst. τὸ ἀ. n. del noveno signo del horóscopo Paul.Al.63.6.
III adv. -ῶς como alguien versado en astronomía Poll.4.16.
ἀστρονομικός, ή, όν :
1 qui concerne l’astronomie, Plat. Prot. 315c ||
2 versé dans l’astronomie, Plat. Rsp. 530a ; Tim. 27a (au sup. -ώτατος).
Étym. ἀστρονομία.
ἀστρονομικός, ὁ, Sternkundiger, Plat. Theaet. 145a ; im superlat. Tim. 27a ; τά, was sich auf die Sternkunde bezieht, Prot. 315c.
• Adv. -ικῶς , Poll. 4.155.
• Adv. -ικῶς , Poll. 4.155.
ἀστρονομικός
ἀστρονόμος
- skilled in astronomy, pertaining to astronomy, Plat.