ἀτίω
ἀτίω [ῐ],
- = ἀτίζω, ἀτίει Thgn. 621; ἀτίουσι Orph. L. 62.
desdeñar, menospreciar
πενιχρόν
πρέσβαν ἀοιδοσύνην ἀτίουσι
•Forma ocasional creada sobre τίω q.u., por anal. de ἀτιμάω y ἀτίζω q.u.
ἀ·τίω [ῐ] (seul. prés. 3 sg. ἀτίει, Thgn. 621 et 3 pl. ἀτίουσι, Orph. Lith. 62) ne pas honorer.
Étym. ἀ, τίω ; cf. ἀτίζω.
ἀτίω, nicht ehren, Theogn. 621. Vgl. ἀτίζω.