ἀτίνακτος
ἀτίνακτος, unshaken, immovable
ἀτίνακτος [ῐ], ον,
- unshaken, immovable, Opp. H. 2.8, Nonn. D. 10.166, al.
inamovible
ἀναγκαίη
λείψανον
ἀ·τίνακτος, ος, ον [ῐ] inébranlable, Opp. H. 2, 8, etc. ; Nonn. D. 1, 230, etc.
Étym. ἀ, τινάσσω.
ἀτίνακτος, unerschütterlich, ἀναγκαίη Opp. Hal. 2.8.